Als een stel pubers

Het bokbierfestival is een paar uur onderweg als de ene coverband het podium verlaat voor de andere. Drie heren met baarden stappen uit de schijnwerpers. Drie heren en een blonde dame gaan achter de microfoons staan. Twee mannen in het publiek veren meteen op, zodra ze de zangeres zien. Met hun bokje in de hand schuifelen ze richting de rand van de dansvloer.

Bij het eerste lied – ‘Zwart Wit’ van de Frank Boeijen Groep – komen ze al vroeg in de stemming. Het refrein wordt met omhooggeheven glas keihard meegeblerd. Op het podium verschijnen grote glimlachen. Het publiek is op hun hand.

Ook het volgende nummer – ‘Stiekem met je gedanst’ van Toontje Lager – wordt luidkeels meegezongen. Maar zodra de de blonde zangeres in het liedje daarna begint de rappen, houden de mannen het niet meer. Ze schieten de dansvloer over en staan als een stel pubers vlak voor het podium hun heldin aan te gapen. Daar blijven ze staan. Ze lonken, zwaaien en fluiten. Ze negeren de rest van de band. Luchtproosten alleen met de blonde vrouw achter de microfoon.

Uiteindelijk is de zangeres de mannen spuugzat. Midden onder ‘Vrij zijn’ van Marco Borsato deelt ze de heren mee dat het niets wordt: “Ik val op vrouwen, jongens.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.