Bijna 30

Een leeftijd is een getal, meer niet. Het gaat om hoe je je voelt, roep ik altijd. Hoe oud je bent, maakt dan niet uit. Maar nu alle felicitaties en daarbij behorende waarschuwingen mij om de oren vliegen, zit dat nummer toch in mijn hoofd.

taart

Ik ben afgelopen weekend 29 jaar geworden. En dat is bijna 30. En 30 betekent, zo hoor ik tussen de schuddende handen en smakkende zoenen door, een nieuw deel van je leven. Een tijdperk van verantwoordelijkheid en volwassenheid. 30 is een leeftijd waarop je je moet gedragen en iets moet maken van je leven.

Ondoordachte keuzes zijn geen optie. Het vrijblijvende is over. Nu voel ik de druk op mijn schouders. Ik heb namelijk nog maar twaalf maanden de tijd om al mijn ’jeugdige overmoed’ op te maken. Ik moet nog allerlei onvolwassen dingen doen, voordat het te laat is. Maar daarnaast moet ik ook nog serieuze dingen voor de komende jaren op een rijtje zetten. Wat wil ik met mijn leven? Hoe ga ik daar komen? En ben ik met dat nadenken niet veel te laat begonnen? Een vervroegde midlifecrisis ligt op de loer. Het hangt als een donderbui boven mijn hoofd.

En laat ik daar helemaal geen tijd voor hebben. Met nog een jaar te gaan is haast geboden voor al mijn plannen. Opschieten dus.

29 is namelijk bijna 30. Meer dan een getal.

2 reacties

  1. Als bijna 32 jarige kan ik vertellen dat er weinig is dat veranderd. Goed, je beseft je ineens dat je nieuwe collega van 25 zich wel erg ‘jong’ gedraagd maar eigenlijk net zo was als jij nog niet zo lang geleden. En dat jij ineens wordt geacht ‘senior blabla’ te zijn ipv de relaxte underdogpositie van de junior. Avontuurlijk wordt ineens onverstandig. Maar dat is allemaal wat de buitenwereld zegt 🙂 stay hungry, stay foolish, zei ene mr Jobs ooit 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.