Competitiedag 3: Een megapartij

De derde speeldag van deze voorjaarscompetitie zal ik niet snel vergeten. Alleen al vanwege de megaspierpijn waarmee ik dit stuk tik. Een verslag.

Een thuiswedstrijd. In Hoofddorp, tegen De Kikkers uit Nieuw-Vennep. Grappig feitje: van de vier mannen die vandaag spelen – Patrick, Roderick, Daniël en ikzelf – komt er niemand uit Hoofddorp. Sterker nog: voor dit hele team zou spelen bij De Kikkers eerder een thuiswedstrijd betekenen. Maar geen ramp. We besluiten om met zijn vieren de fiets op te springen en de pakweg 8 kilometer naar Hoofddorp te fietsen. Als warming up. We hebben er namelijk zin in. Op het programma staat een ontmoeting met de nummer laatst van de competitie. Na twee wedstrijden, maar toch. Er zijn dus kostbare punten te verdienen. En dat zijn wij ook van plan om te doen.

De heren van De Kikkers blijken ervaren competitietennissers. Al jaren spelen ze samen in dit team. Ze hebben acht teamgenoten waar ze uit kunnen putten en kijken gewoon wie er zin heeft en in vorm is. Daarnaast hebben ze dit seizoen – naar eigen zeggen – het bier voor de wedstrijd afgeschaft. Ze zijn dus topfit en klaar voor de strijd.

Roderick en Patrick trappen af. Zij spelen onze eerste twee enkelpartijen. Roderick begint goed. Hij speelt aanvallend en wisselt zijn slagen goed af. Met 6-1 en 6-3 is hij de terechte winnaar. En dus staan we met 1-0 voor. Voor Patrick loopt het echter wat minder. Hij komt niet goed in de wedstrijd en moet helaas passen. Met de eindstand van 1-6, 1-6 komt De Kikkers terug op 1-1.

Patrick en Roderick in opperste concentratie.

En dus is het aan Daniël en mij om de wedstrijd weer onze kant op te trekken. Om te beginnen met Daniël. Hij staat goed te spelen, heeft lange rally’s maar winst zit er niet in. Ondanks zijn gebruikelijke ren- en vliegwerk verliest hij met 2-6, 3-6. Mijn wedstrijd is dus een breekpunt geworden. Als ik win dan staan wij weer gelijk, maar wanneer ik verlies is een gelijkspel het hoogst haalbare.

Ik begin niet goed. Ik ga de rally wel aan, maar probeer hem dan af te maken door kort of strak naar buiten te spelen. Goed geprobeerd, maar ik ben niet nauwkeurig genoeg. Gevolg: ik maak veel fouten en verspeel daarmee dure punten. Mijn tegenstander Wim wint de eerste set uiteindelijk met 7-5. De tweede set ben ik gebrand op herstel. Maar echt soepel gaat dat nog niet. Ik speel gewoon iedere bal terug en wanneer wij wisselen met een 4-3 stand in het voordeel van Wim merk ik dat dat effect heeft. Hij oogt moe en mompelt dat ik wel erg veel terug heb. In de punten daarna zie ik dat Wim zijn slag versnelt, hij probeert de wedstrijd geforceerd naar zich toe te trekken. Ik besluit om de bal gewoon terug te spelen. Diep en op zijn backhand. Gevolg: onze rally’s duren steeds langer en langer. Maar ik kom hiermee wel terug. al verspeel ik met een 5-4 stand de mogelijkheid om de set naar mij toe te trekken. Gelukkig komt het daarna wel goed. Ik wissel de lange slagen af met korte ballen en laat Wim steeds meer lopen. Met 7-5 pak ik de tweede set. We moeten dus nog langer.

Met inmiddels twee uur speeltijd op de klok gaan Wim en ik de beslissende set in. Tussen de punten door gaat hij op het bankje zitten en op de baan staat hij geregeld uit te puffen. Ik voel wat kramp opkomen in mijn kuiten, maar weet dat ik – als hardloper en fietser – een goede conditie heb. Wim probeert mij met korte sliceballen moe te maken, maar ik heb ze allemaal. En omdat ik ze gewoon allemaal keurig over het net speel – zonder domme fouten te maken – sta ik snel met 3-0 voor. De twee games daarna gaan naar Wim, die met zijn forehand een paar prachtige winners langs de lijn slaat. De volgende twee punten gaan echter weer naar mij, waardoor ik met een 5-2 stand voor de wedstrijd mag serveren. Wim krijgt echter weer een opleving en slaat een paar poeiers buiten mijn bereik. Met een 5-3 stand moet hij serveren om in de wedstrijd te blijven. Dat lukt hem echter niet. Met een paar diepe ballen weet ik de partij te winnen. En na 2 uur en 51 minuten (!) trek ik de totaalstand weer gelijk: 2-2.

De wedstrijd statistieken.

Alhoewel: onder onze megapartij zijn Roderick en Patrick alvast begonnen met de eerste dubbel. De eerste set gaat goed. Ze bieden goed partij tegen de heren die qua rating een stuk hoger aangeschreven staan. Met 6-7 verliezen ze helaas jammerlijk en nipt. Het zijn ook altijd die tiebreaks.. De tweede set is het geloof er een beetje uit. Het gaat niet meer. En dus pakken de heren van De Kikkers deze met 1-6.

De dubbel van Daniël en mij is er een om snel te vergeten. Ik ben toch ietwat vermoeid en mis daardoor scherpte aan het net. Daarnaast zijn de heren aan de overkant super goed op elkaar ingespeeld. We hebben wat leuke punten en rally’s, maar het houdt niet echt over. Dat is ook te zien aan de eindstand: 2-6, 1-6.

We verliezen deze speelronde met 2-4. Jammer. Maar meer zat er ook niet echt in. Gelukkig is de tegenstander opnieuw ontzettend gezellig. Dat is andere Voorjaarscompetities wel eens anders geweest. Hopelijk treffen we de volgende speelronde weer een leuke groep heren. En pakken we dan wat meer punten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.