De caissière

‘Bliep’. ‘Bliep’. ‘Bliep’. De caissière kijkt bijna doods om haar heen. Ze beweegt haar kaken een stuk sneller, af en toe blaast ze een bel. Voor de rest lijkt er niets in haar om te gaan. Alsof de Appie haar medewerkers heeft vervangen door robots. ‘Bliep’. ‘Bliep’. ‘Bliep’. Ze drukt op een knop. ‘54 euro en 12 cent.’ Ze vraagt het niet, maar brengt het als een mededeling. Zonder enige emotie. Zijn hand gaat naar zijn binnenzak. Zijn ogen verschieten. Razendsnel gaat de andere hand naar zijn kontzak. Daarna naar de andere zak op de bips en een paar seconden later staat hij met zijn handen in zijn jaszakken. Vlekken verschijnen in zijn nek. Zweetpareltjes op zijn voorhoofd. ‘Shit, vergeten’, schiet er door zijn hoofd. In gedachten tast hij het verleden af. Waar ligt hij dan? Of ligt dat verdomde ding nog thuis op het dressoir, voor de spiegel? Is hij gerold? Straks maar snel naar huis. Hij schudt zijn hoofd. ‘Ehmm.. sorry, maarree..’, met een knalrode kop kijkt hij naar de caissière. Deze kijkt hem leeg aan. ‘Volgens mij ben ik mijn portemonnee vergeten.’ Ze haalt haar schouders op en slaakt een klein zuchtje. ‘Hij ligt hier, naast de rolband. U heeft hem gepakt voor uw bonuskaart.’ De man lacht ongelukkig. Het meisje reageert gevat: ‘Zaterdagochtend he? Ik ken het.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.