De mythe van Veenendaal-Veenendaal

Het was een gedenkwaardige dag gisteren. Niet alleen omdat team #dichtbij voor het tweede keer in haar historie aan de start van een wielerkoers verscheen, maar ook omdat het een legendarische rit bleek te worden. Een mythe werk geboren. Bovenop de allerlaatste beklimming.

De hele dag was er het gevecht tussen de teamgenoten Alexander en Leander. Alexanders kon steeds met de kopgroep mee, Leander had duidelijk de benen niet en hing als de tweelingbroer van Cadel Evans in het laatste wiel. Tong uit de mond en kleven maar.

Na 105 kilometer brak het groepje. Alexander zat goed en kon mee. Leander moest lossen en besloot daarna terug te knokken. Na tien kilometer 35 per uur met wind tegen kon hij eindelijk aansluiten. Maar niet voor lang. Er kwam een oversteek, waarbij Alexander tussen een paar auto’s schoot, terwijl de rest moest wachten.

De kale klimgeit stak de weg over en begon aan de beslissende klim. De Grebbeberg. Met krachtige slagen reed hij iedereen in het wiel. En toen Leander aan de voet van de berg kwam, was Alex al bijna uit het zicht verdwenen.

Wat volgde was een helse inhaalrace van laatst genoemde. Met nog twintig kilometer voor de boeg versnelde hij naar bijna 40 per uur. Leander wilde koste wat kost Alexander inhalen. Hij schoot over het asfalt. Ging van groepje naar groepje, schoot door rode verkeerslichten en voor aanstormende auto’s langs.

Maar hoe hard hij ook ging. Hoe snel hij ook klom of afdaalde: Alexander kwam niet in het vizier. De klimgeit was verdwenen. Ging blijkbaar nog harder. Aangekomen bij de finish zocht Leander zich een ongeluk. Alexander was nergens. Niet bij de stempelkussens, niet op de wc en ook niet bij de koffiestand.

Minuten later kwam Alexander zwaar hijgend over de finish. Achter Leander. Bovenop de Grebbeberg was hij gestopt en afgestapt. Hij moest ongelooflijk nodig plassen. Leander had hem niet gezien en was er keihard langsgereden, om daarna de achtervolging in te zitten op een spookrenner.

De mythe van Veenendaal is geboren. Lossen en toch winnen, omdat je concurrent staat te plassen, bovenop de Grebbeberg. Het gebeurde. Deze zaterdag in april.

En voor de cijferfreaks:
136,46 km.
Gemiddeld 27,5 per uur.
Max: 53,84 per uur.
16 heuvels.
In 5 uur en 16 min.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.