De vreemde wereldreiziger: part 133

Er scheen een lekker zonnetje over het zwembad. Roman en Alex zaten in Buenos Aires. Nee, niet in het centrum, daar was het te gevaarlijk voor het tweetal. Iets buiten de stad had de Russische oliemagnaat een patserige villa gehuurd. Inclusief dito beveiliging. Zelfs wanneer je ging plassen, liep er een gorilla met je mee. Hij veegde nog net je kont niet af.

Maar het kon het tweetal niets schelen. Ze waren weer even die twee jochies, uit een eerdere periode bij CSKA. Waar ze ook naar goed voetbal keken, alleen dan van hun eigen team, en ’s avonds tot laat in de nacht biertjes dronken en praatte over voetbal. Net als nu het geval was.

Ze leefden helemaal op. De angst voor een nieuwe aanslag was helemaal verdwenen. Overdag glipten ze zelfs af en toe langs de bewaking om naar de markt te gaan. Even een sinaasappel scoren, om daarna weer bij het zwembad te liggen. ’s Avonds werd er dus een voetbalwedstrijd bezocht en gescout, om de dag af te sluiten met een megabarbecue. Het leven was goed, zo aan het zwembad.

Alex zijn gsm ging af. ‘Lisa’, stond er op het scherm. Met een blije toon in zijn stem nam hij op. ‘Hey lieverd, hoe is….’, maar zijn zin kon hij niet afmaken. Aan de andere kant van de lijn hoorde hij gekreun en gevloek. Na een minuut verscheen de stem van Lisa. ‘Alex? Je moet NU naar huis komen….’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.