De vreemde wereldreiziger: part 2

Met heel wat gespetter kwam hij het water uit. De ietwat oudere dames aan de rand van het bad keken verbitterd op. Gestoord in hun ouderdomsdutje in de zon. Het kon hem weinig schelen. Wanneer ze wilden slapen, moesten ze dat maar lekker ergens anders doen. Hij was er helemaal klaar mee.

Hij liep naar het handdoekophaalpunt, links naast het bad. Een verrijking had hij dit gevonden. Een voordeel van zijn werk, was dat hij in de meest luxe hotels mocht slapen. Zo ook hier. Hij snoof de geur van wasverzachter toen hij zijn gezicht afdroog. Dit was wat hij nodig had.

Want zijn moraal was nog altijd rond het nulpunt. De woede zat nog diep. Zelfs toen hij zich naar het restaurant begaf, kon hij nergens anders aan denken. De aardappels, het lapje vlees, het smaakte hem niet. Alleen het bier kon hem bekoren.

Iets te veel misschien wel. Glas na glas ging er naar binnen. ‘Zou u dat nou wel doen meneer’, vroeg het barmeisje nog. Maar het was al te laat. Een zwakke geest, weinig zelfbeheersing en een open bar deden hem de das om. Straal bezopen waggelde hij richting zijn kamer.

Daar pakte hij de hoorn van de haak en draaide het voor hem bekende nummer. Aan de andere kant ging de telefoon over. *Tuut* *Tuut* ‘Hallo?’. ‘Je bent een klootzak’, snauwde hij terug. De intense woede was te horen in zijn stem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.