De vreemde wereldreiziger: part 51

De ontmoeting was hartelijk. Meer dan dat zelf. Ze vielen elkaar in de armen. Midden in het centrum van Haarlem. Dat iedereen keek, kon ze nu even geen moer interesseren. Ze waren samen. Zij. Met zijn tweeën. Lisa en Alex. Alex en Lisa. Hij vergeet eventjes de loer die ze hem gedraaid had. Hij was blij haar in zijn armen te hebben. Eindelijk. Na al die maanden waarin de vonken op en neer schoten. Maar ook de maanden waarin ze afstand moesten houden om het proces niet in gevaar te brengen. De zoen, de allereerste dus, was dan ook smachtend. Gemeend. Eerlijk. Perfect.

Lisa pakte zijn hand. Nam hem mee naar boven. “Eindelijk ben je er. Ik heb je gemist weet je dat. Na al die weken samen. Maar ik moest gaan.” Alex suste haar. Zei dat hij het wel begreep. Maar Lisa hield niet op. “Sowieso wilde ik de boel hier opruimen. Ja. Dat is iets vrouwelijks. Maar goed. Daarnaast was het een plan van Roman. Hij wilde zien of je je niet groot hield voor mij. Of je niet meteen naar de fles zou grijpen. En dat bleek van niet. Ik ben trots op je Alex. Echt.”

Een tweede kus volgde. Alex wist het zeker. Zijn tweede leven ging beginnen. Nu nog uit zien te vinden wat de volgende stap was. Maar iets in hem zei dat de enveloppe die op de eettafel lag daar uitsluitsel over ging brengen. Roman dacht aan alles. Had alles gepland. En Alex.. die kon alleen maar volgen en genieten. En dat laatste.. ging hem zeker wel lukken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.