De vreemde wereldreiziger: part 53

En zo schoten de dagen voorbij. Hij leefde in Haarlem. In Nederland. In een vreemd land. Maar het interesseerde hem niets. Hij was gelukkig. Voor het eerst in jaren. Met Lisa en hem ging alles geweldig. Ze leefden samen als twee vorsten. Alles ging goed. Perfect. Geen ruzie. Geen mot. Het leek allemaal vanzelf te gaan tussen hem en zijn jaren jongere metgezel. Soms twijfelde hij: moest hij haar al vragen om te trouwen? Of was dat veel te snel? Ze was de ware. Dat wist hij wel zeker.

De afgelopen maanden had Lisa haar baantje bij de verslavingszorg in Haarlem weer opgepakt. Hij had haar gemist. De eerste paar weken. Het was stil en leeg in huis zonder de blondine. Hij had er weinig aan gevonden.

Later verdween dat gevoel. Hij ging het huis uit voor zijn Nederlandse les. Leerde de woordjes. Oefende in winkels en kroegen. Ging naar Nederlandstalige films in de Brinkmann bioscoop om nog beter te worden.

Na een paar maanden had hij het taaltje onder de knie. Lisa complimenteerde hem er zelfs over. En dat wilde best wat zeggen.

Na vier maanden was hij dan ook klaar voor wat nieuws. Een nieuwe baan. Een nieuwe uitdaging. Hij pakte zijn mobiel. Belde Roman. Want dat hij pas over twee maanden kon beginnen met trainen, betekende natuurlijk niet dat hij dan pas aan zijn team kon werken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.