Druppels

Met bakken komt het uit de hemel. Regentonnen stromen over en het water klotst uit de goten. Putten kunnen het niet meer aan en de straten lopen blank. De mensen zetten lampjes aan en doen de gordijnen dicht. Honden trekken hun baasjes mee naar binnen. Het regent dat het giet. En ik ben buiten. Op mijn racefiets.

regentjes

Met het verstand op nul en blik op oneindig draai ik een paar uur lang mijn rondjes. Denkend aan de warme kop koffie en de hete douche bij thuiskomst. Luisterend naar de druppels op mijn helm, het wapperen van mijn regenjack en het soppen van mijn voeten in mijn drijfnatte schoenen. Kijkend naar de schapen die dekking zoeken onder bomen, de kringen in het water van de Ringvaart en de plassen die omhoogschieten wanneer ik er met een gangetje van 35 doorheen fiets.

Voorbijgangers wijzen, verscholen onder hun paraplu, naar hun voorhoofd. ‘Die gast is gek’, hoor ik ze bijna denken. Hoe harder het regent, des de groter de glimlach op mijn gezicht. Dat ik als een verzopen kat zo weer thuis kom en dat ik mijn fiets morgen weer tot glimmens toe moet poetsen, kan mij nu eventjes niet schelen.

Het regent. Het giet. En ik ben kletsnat. Zie geen hand voor ogen. Maar ben zo gelukkig. Zielsgelukkig.

Deze column was ook te lezen in Dagblad Waterland als 60 seconden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.