Energie

Ik bel met de redactie. De collega die opneemt, herhaalt mijn vraag hardop aan de rest van de redactie: ‘Wat gaan wij doen met de reactie van Liander?’ ‘Wie vraagt dat?’, hoor ik op de achtergrond. ‘Leander’, antwoordt zij. ‘Huh? Het valt stil op de redactie’. Verwarring alom. Mijn collega moet lachen, ik reageer er niet meer op.

In mijn jeugd kreeg ik vaak te horen dat ik zo’n aparte, niet veel voorkomende naam had. Mensen vonden hem mooi, maar verwarden Leander keer op keer met Lennart. Geen probleem, wel irritant. Sinds 2008 – het jaar waarin Liander werd opgericht – ben ik echter geen enkele keer meer Lennart genoemd. De fout die nu vaak wordt gemaakt, gaat maar om één letter. Geregeld komen er dan ook mailtjes binnen aan ‘Liander Mascini’.

Mijn eigen hersenen zorgen echter voor de meeste ‘naamproblemen’. Ik denk namelijk vaak dat mensen het over mij hebben, wanneer ze Liander bedoelen. De afgelopen week gebeurde dat – met de problemen in Velsen-Noord – de hele dag door. En dat is vrij vermoeiend. ‘We moeten even Leander bellen voor een reactie’, ‘Heb jij die tweet van Leander al gezien?’ of ‘Heeft iemand al aan Leander gevraagd hoe het met de schadevergoedingen gaat?’ Het leek alsof iedereen wat van mij moest. Steeds wilde ik reageren. Dan keek ik op van mijn beeldscherm en had pas na een paar seconden door dat het over de problemen in Velsen ging. Ik was dan uit het verhaal, en moest mij opnieuw proberen te concentreren.

Dat Liander mag dan wel een nutsbedrijf zijn, het bedrijf kost mij alleen maar energie.

2 reacties

  1. Toch ben jij gek genoeg de 3e Leander die ik ken.
    Mijn neefje heet Leander, en een van zijn beste vrienden heet ook Leander.
    Ook de vrouwelijke vorm Leandra ben ik wel eens tegengekomen.
    Ach beter verward worden met Liander dan met een Peer.. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *