Geen zwakte

Ze proefde de ijzersmaak van bloed in haar mond. Haar lip was gescheurd en ze voelde hoe een stukje voortand over haar tong schoot. Ze twijfelde. Moest ze het uitspugen? Op de grond? Om te laten zien wat hij met haar aan het doen was? Ze besloot van niet en slikte het stuk door. Ze moest geen zwakte laten zien, want dat zou hem alleen maar goed doen. Ze probeerde zich te focussen, maar een volgende klap volgde snel. Een harde rechtse in haar maag deed haar naar adem happen. Ze zag sterretjes en zwarte vlekken, maar probeerde niet toe te geven aan de gedachte zich gewoon te laten vallen. Ze duwde hem weg, gaf een paar klappen terug. Maar het enige dat hij deed was glimlachen en opnieuw de aanval kiezen.

Hij raakte haar opnieuw in haar buik en beukte op haar schouder. Ze wist zeker dat ze morgen met een t-shirt op het strand zou zitten, de blauwe plek zou megagroot zijn. Eigenlijk wilde ze niet meer. De meest lelijke scheldwoorden kwamen in haar op. Maar ook deze hield ze binnen. Want wanneer zij boos zou worden, had hij gewonnen. Een volgende serie klappen volgde. Ze wankelde op haar voeten. De sterretjes werden planeten.

Hij keek haar aan en deed een paar passen terug. ‘Gaat het wel? Je ziet helemaal bleek?’ Haar ogen vlamden van woede: ‘Wat ben jij voor een eikel. Heeft iemand je ooit uitgelegd dat je rustig aan moet doen tegen een vrouw? Ik ga nooit meer met je sparren, lul.’ Ze deed haar bokshandschoenen uit en smeet ze hard tegen zijn hoofd. Aan zijn reactie te zien, deed het pijn. Net goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.