Gooische kak

Bijna iedereen die ik vertelde over mijn overgang van de redactie in Amsterdam naar De Gooi- en Eemlander eind vorig jaar, maakte wel een opmerking over Gooische kak.

Maar nu, na een paar maanden in het Gooi, zijn de keren dat ik de Gooise R heb mogen horen op één hand te tellen. Het valt allemaal best wel mee met dat kakkerige en keurige. Soms zelfs eerder het tegenovergestelde.

Er is wel een andere soort kak waar ik constant tegenaan (gelukkig niet in) loop: hondenpoep. Tijdens het loopje van de redactie naar winkelcentrum Seinhorst van amper 200 meter zijn het aantal hondenhoopjes niet op twee handen te tellen. Het plein voor de winkels ligt vol met dampende drollen en bruine vlekken, een veeg teken dat iemand een vers gedraaide bolus over het hoofd heeft gezien.

Opvallend genoeg lijkt niemand zich er druk over te maken. Ik heb nog geen Hilversummer gezien die met een plastic zakje achter zijn viervoeter aanliep. Speciale hondenpoepbakken als in mijn eigen woonplaats Nieuw-Vennep ben ik ook niet tegengekomen.

Er moet wat gedaan worden. Het winkelcentrum krijgt een vieze uitstraling. Ondernemers lopen omzet mis. Het is zo opletten waar je je voeten zet, dat je voor etalages geen oog hebt.

Mijn oud-collega’s kan ik nu vertellen: Hilversummers hebben schijt aan die Gooische kak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.