Harder

‘Kom op, dit wil je toch zo graag?’, ze schreeuwde in zijn oor. Hij snakte naar adem, had geen puf om te antwoorden. Hij ging op en neer en op en neer. Er leek geen einde aan te komen. Hij was op. Kapot. Gesloopt. Maar stoppen zat er niet in. Ze zat hem als een havik op de huid. ‘Ik zie dat je harder kunt. Kom op, harder man, harder, harder, harder.’Hij kreunde en steunde. Zijn rug deed zeer en het leek wel alsof zijn heupen op slot gingen. De kramp schoot in zijn buik. Zijn hoofd stond op ontploffen en hij wist zeker dat er in de wintermaanden stoom vanaf was gekomen. ‘Lieve hemel, wat ben jij slap zeg. Je moet echt meer gaan sporten, want je conditie is echt ruk’, snauwde ze hem toe. ‘Hou je mond pokkenwijf’, schoot er door zijn hete hoofd. Hij sprak het niet uit, maar de gedachte alleen zorgde voor een stoot energie. Hij versnelde en eindelijk verscheen er een glimlach op de vrouw haar gezicht. ‘Zo gaat hij goed, dit is een heerlijk tempo. Kom op, nog een paar keer. Dan zijn we klaar’.

Hij gooide er nog een versnelling uit en een paar minuten later lag hij op het koude gras. Hij was doodop en zijn hele lichaam deed zeer. ‘En? Een voldaan gevoel?’, met een lach keek ze hem aan. Hij schudde zijn hoofd: ‘Nee, dit bootcampen is niets voor mij’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.