In het wiel

Ik hijg. Ik puf. Vloek op mijzelf. Wat ik ook probeer, ik kom maar niet in het wiel van de oude man. Het achterwiel van zijn mountainbike lijkt steeds harder te draaien. Aanzetten helpt niet. Hij rijdt gewoon bij mij weg.

Het verbaast mij: want behalve zijn leeftijd, heeft hij ook zijn kuiten niet mee. Ze zijn slapjes. Niet de kuiten van een wegpiraat. Ook heeft hij een soort van koffer aan zijn zadel hangen. Daarnaast zit hij te ontspannen op zijn fiets. Het kost hem geen enkele moeite om bij mij weg te rijden. Terwijl ik iedere vezel moet aanspannen om hem niet aan het eind van de horizon te zien vertrekken.

De verwijten komen snel. Twee weken niet fietsen, vind je het dan gek dat je door een oude kerel uit het wiel wordt gereden? En misschien had ik dit weekend wat minder Orval-biertjes moeten drinken op de open dag in België.

Maar net als ik mijzelf gewonnen geef en mijn benen wil stilhouden, doet de man dat. Hij slaat af, en op dat moment zie ik de kabeltjes vanuit de koffer onder zijn zadel naar zijn frame lopen.

Een mountainbike met een motortje. Zo kan ik het ook.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.