Klimmen en racen: Gran Fondo Eddy Merckx

De benen spanden zich aan. Alle kracht kwam uit mijn tenen. De hamstrings werden zuur, het verzet lukte niet meer. Te zwaar. Langzaam duwden mijn vingers tegen het hendeltje van mijn versnelling. Ik hoorde mijn ketting ratelen. Verlichting, dat tandje minder.

eddy merckx

Met het zweet op mijn voorhoofd kom ik boven, om daarna de weg naar beneden in te zetten. Het kleine blad verruil ik voor de grote variant. En terwijl ik met 58 kilometer per uur over het Belgische asfalt naar beneden raas, zie ik de volgende klim alweer opdoemen.

Dat was het decor van mijn zondag, vorige week. 95 kilometer over slecht Belgisch asfalt. 16 beklimmingen van soms zelfs meer dan 11 procent. De Gran Fondo Eddy Merckx. Ik kan hem van mijn lijstje afstrepen. Net als mijn crank, die opnieuw stuk is. Maar dat even terzijde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.