Mijn aanvaring met Van Gaal

Het Nederlands Elftal arriveerde zondag na een succesvol WK op het vliegveld van Rotterdam. Coach Louis van Gaal was apetrots op zijn mannen. Hij had een opperbest humeur en deelde handtekening na handtekening uit. En dat deed mij denken aan mijn aanvaring die ik met de trainer gehad heb.

Van Gaal wiki

Het moet rond 1996 zijn geweest. Ajax was de beste club van de wereld en zou de Champions League-finale verliezen met strafschoppen. Wellicht dat Louis van Gaal dat al voelde aankomen, dit WK hebben we immers gezien dat de trainer meer weet dan een normale sterveling. In de ontmoeting die ik met hem had, was hij niet echt aardig te noemen. Helemaal niet als je bedenkt dat ik zo’n 11 jaar oud moet zijn geweest.

Die dag hadden we een verjaardagsfeestje van mijn buurjongen. Normaal gesproken gingen we bowlen, zwemmen of vlotten bouwen. Toch was dit partijtje voor alle aanwezigen een klasse apart. We gingen namelijk naar een training van Ajax om handtekeningen te scoren. Ontzettend indrukwekkend.

Van te voren besloten we al van wie we een krabbel wilden. Daarnaast kregen we allemaal een speciale handtekeningenkaart. Daarop stonden de foto’s van de spelers met daaronder de naam en een vakje waarin ze hun krabbel konden zetten. Doel was natuurlijk om zo veel mogelijk pennenstrepen te verzamelen.

We gingen voortvarend te werk. Al snel had ik de handtekening van dorpsgenoot Marc Overmars te pakken. Die van Nwankwo Kanu en Finidi George volgden rap daarna. Voor de krabbel van Jari Litmanen moest ik, logischerwijs, wat meer moeite doen. De Fin wilde naar de kleedkamer en de groep jongetjes om hem heen, werd met de meter groter. Gelukkig nam hij de tijd en vulde hij het vakje op mijn spelerskaart in.

Toen zag ik Louis van Gaal lopen. Ik sloot aan bij de fans die om hem heen stonden en wachtte keurig op mijn beurt. Op een gegeven moment stond ik naast hem en net toen Van Gaal mijn kaart uit mijn hand pakte, om hem te tekenen, gaf iemand mij een duw. Ik viel tegen de trainer aan. En hij keek mij woedend aan.

‘Wat is dat? Wil jij niet duwen? Anders krijg je geen handtekening.’ Beteuterd moet ik hem hebben aangekeken. Want na mijn ‘Ik duwde niet, ik werd geduwd’ moest ik een belofte doen. Ik mocht nooit meer duwen.

Ik knikte en kreeg mijn kaartje terug. Mét handtekening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.