Proosten

Advocaten binden rechters om hun vingers en doen joviaal met de meest criminele figuren. Raadsmannen lijken heel sociaal. Al blijkt dat dus niet altijd het geval.

Dolblij komt mijn vriendin thuis van het sollicitatiegesprek voor haar allereerste baan. ‘Na vijf minuten zei hij dat we een klik hadden en dat het dus wel goed zat’. We ontkurken een fles en proosten op een nieuwe fase in haar leven Ze wordt assistente van een bekende Amsterdamse advocaat. Een kans om ervaring op te doen en vooral veel te leren. Op haar eerste dag wordt echter snel duidelijk dat de advocaat daar heel anders over denkt.

Inwerken vindt hij onzin: ‘Jouw kantoor zit op de derde verdieping, er ligt een bandje, tik dat maar uit’. Vragen zijn ook uit den boze. Want: ‘Als je nadenkt over een vraag, had je ook kunnen denken over het antwoord’. Na een uur laat hij weten dat ze moet opschieten, omdat ze niet snel genoeg is. ‘Ik kan in de tussentijd wel 50 bandjes uittypen.’ De hele dag loopt hij te schelden en te mopperen. Alles doet ze fout, maar uitleggen hoe het dan wel moet, vertikt hij.

Een dag later stelt mijn vriendin dan ook voor om te vertrekken, als zij toch niet mag leren. De advocaat begint zo hard te schreeuwen dat andere advocaten komen kijken wat er aan de hand is. Zij drukken haar op het hart dat hij altijd zo is. Ze is al de zoveelste assistente die het na een paar dagen voor gezien houdt.

Opgelucht komt ze thuis. En proosten we opnieuw.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.