Sigarettenpakjestekstenverzameling

Ze slaakte een zucht van verlichting. Het was haar gelukt. Ze had wat extra tijd om haar sigarettenpakjestekstenverzameling compleet te krijgen. Nog maar een paar. Dan had ze alle verschillende teksten.

sigapakje

Even had ze overwogen om net als de kinderen achter een hek bij Albert Heijn te gaan staan. Superdieren? Nee die wilde ze niet. Oude sigarettenpakjes wel. Uiteindelijk had ze besloten om er maar niet te gaan staan. Het zou de verkeerde indruk wekken. Om haar imago te beschermen had ze daarom ook maar geen advertentie op Marktplaats gezet. Stel je voor dat een journalist er achter kwam. Brrr.

Gelukkig had ze er nu alsnog voor kunnen zorgen dat ze haar verzameling compleet wilde hebben. Europa wilde de waarschuwingsteksten veranderen voor plaatjes. Van die vieze bloederige dingen. Het zou mensen meer afschrikken. Rokers zouden massaal stoppen. Nee, zij geloofde daar niet in. En al had ze er wel in geloofd: dan nog zou ze tegen het plan zijn. Want hoe moest ze anders haar plakboek vol krijgen? Dat ging toch zeker niet wanneer iedereen gestopt zou zijn?

En dan dat belachelijke plan om sigarettenautomaten te verbieden. Ook zoiets doms. Die apparaten waren geweldig. Mensen kochten een nieuw pakje en gooiden hun lege in de vuilnisbak naast de automaat. Wanneer er eventjes niemand keek, deed zij een greep in de prullenmand. Zo had ze toch alweer wat extra tekstjes weten te verzamelen.

Waar ze ook blij mee was, was haar collega Mark. Hij spaarde de tekstjes ook. En ook hij was tegen de nieuwe regelgeving. Vandaar dat ze een heus tegenoffensief bedachten. Mark zou een of ander debiel wetsvoorstel van de PvdA goedkeuren, zodat iedereen over hem heen zou vallen. Dan zou er veel minder aandacht uitgaan naar de nieuwe tabaksregels. Niemand die er op die manier achter zou komen dat de verzameling belangrijker is dan gezonde mensen.

Ze knipte haar nieuwste aanwinst uit. Voorzichtig langs de lijntjes. ‘Roken kan de bloedsomloop verminderen en veroorzaakt impotentie’ stond er op. Het pakje had ze gevonden in het hangjongerensteegje achter haar huis. Ze pakte net haar prittstift, toen ze werd geroepen. ‘Edith, kom je eten?’ Ze legde haar plaksel neer en snelde de trap af. Boerenkool met rookworst. Haar lievelings.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.