Singelloop kruisje

De finish net over bij Singelloop. Een vrouw met stift komt naar mij toe. Ik snap meteen: die wil geen handtekening, daar ben ik lang niet snel genoeg voor. Uit een soort van discotheekautomatisme steek ik mijn arm uit. Vroeger kreeg je een krabbel of stempel als je een disco uit liep, zodat je er later weer in mocht. ‘Moet hij daar?’, vraagt de vrouw verbaasd. ‘Ja doe maar’, antwoord ik haar. Ietwat verrast zet ze een kruis op mijn arm.

Ik kleed mij net om. ‘Wat staat er nou op je arm?’, zegt Marionne. ‘Ja een kruis, die kreeg ik bij de finish’. Ze begint hard te lachen. Die van haar staat – zoals bij de 6000 andere deelnemers – op haar startnummer.

En ik morgen maar boenen, op die vlek van een watervaste stift. Of mag ik nu volgend jaar gewoon weer meedoen? Net zoals vroeger…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.