Twee gezichten

Met een uiterste krachtsinspanning ren ik van de rechterkant van het tennisveld naar de linkerkant. Mijn backhand is verre van goed en de bal belandt op een presenteerblaadje voor de tegenstander. De man maakt een volley, maar ziet tot zijn ontzetting dat de bal te hard gaat. Hij valt net langs de lijn. Het punt is voor mij.Vloekend en tierend staat hij aan het net. Even voel ik medelijden. De man stond 4-1 en 5-2 voor, maar nu is het dan toch gelijk. Zijn riante voorsprong heeft hij verspeeld en de overwinning kan mij nu bijna niet meer ontgaan.

Mijn medeleven verdwijnt als ik zijn tennisracket op mij af zie komen. Vlak voor mijn voeten ploft het neer. Met stomheid geslagen, word ik niet boos, maar vraag ik of ik de volgende punten soms een helm moet opzetten. De man kijkt mij met grote ogen aan en mompelt ‘hij was niet voor jou bedoeld’. De twee punten daarna gaan heel snel. De man slaat alles in het net. Hij is letterlijk gebroken.

Na de wedstrijd trakteert de winnaar op een drankje. Een ongeschreven regel. Ik verwacht een teleurgestelde, chagrijnige man, die geen goed woord voor mij over heeft. Het tegenovergestelde is waar.

De vloekende racketgooier blijkt een superaardige kerel met twee gezichten. Een voor op, en een voor naast de baan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.