Uitstraling bij het zelfscannen

Zodra er een controle is, ben ik aan de beurt. Op vliegvelden, in voetbalstadions of bij feestjes: altijd word ik gefouilleerd. Blijkbaar straal ik wat uit. Ik zie de bui dan ook al hangen wanneer onze Vennepse supermarkt Jumbo het zelfscannen invoert.

En jawel: al een jaar lang ben ik bij bijna iedere keer afrekenen aan de beurt voor de steekproef. De eerste paar keer zie ik daar nog wel het grappige van in. Maar na verloop van tijd begint het toch een beetje irritant te worden. Vandaar dat ik – op een luchtige manier – besluit om eens te vragen of zo’n steekproef wel volstrekte willekeur is. Een controle overkomt mij immers wel vaker.

“Nee echt meneer”, zo antwoordt het meisje mij beleefd. “De computer beslist het zelf.” Een dag later probeer ik het bij een collega. Hij legt de ‘diepere stof’ uit. “Het zit zo: de computer kiest, maar houdt daarbij rekening met speciale regels. Zo komt iemand die boodschappen scant en dan weer verwijdert, eerder aan de beurt. Ook klanten met veel verschillende boodschappen of mensen met heel veel hetzelfde product, maken meer kans op een controle.” Dat klinkt logisch. Maar na een paar weken van proef blijkt ook dit niet waterdicht te zijn.

Gelukkig brengt een zuchtende caissière het verlossende woord. Drie klanten op rij moet ze de steekproef uitvoeren. “En het is al zo druk in december”, zegt ze sip. Als ik opmerk dat drie keer achter elkaar ook wel erg uitzonderlijk is, heeft ze een verrassend antwoord. “En dan heb ik niet eens de onderste streepjescode gescand om de sessie af te sluiten”.

Wat blijkt: er is een manier om verdachte mensen altijd een ‘willekeurige’ steekproef te laten krijgen. Om de scanner in kassamodus te zetten moet de caissière aangeven of ze diegene wil controleren of niet, door een speciale streepjescode te scannen.

Misschien moet ik dan toch wat doen aan mijn uitstraling.

Deze column verscheen eerder in Haarlems Dagblad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *