Vette hap

‘125 gram puur rundvlees van de oer-Hollandse blaarkopkoe’, valt er groot op een bord boven de toonbank te lezen. Een hamburger als delicatesse. En ik maar denken dat ik in een doodgewone snackbar stond. Eentje waar het vet van de muren kwam gedropen en waar je patatje nog net niet het witte plastic bakje uit drijft.

vette kleffe burger

Een snackbar hoort namelijk vies en ranzig te zijn. Het hoort uit te stralen dat je er maar beter niet kunt komen. Als waarschuwing voor de mensheid. Die de afgelopen jaren is geëvolueerd in een volk van te dikke figuren die te graag van een makkelijke vette hap houdt.

Dat is voor mij het grote probleem van Kwalitaria, de snackbar om de hoek bij de redactie. Een prachtige winkel. Netjes opgeruimd, mooi aangekleed en een brandschone vloer. Ze serveren, volgens de bordjes, lekkere, goede, bijna gezonde happen. En aangezien de looks van de snackbar ook niet echt afwerend zijn, kan ik mij voorstellen dat mensen vaker dan eens lansgkomen om een hap halen. En dat die gezonde burgers dan vanzelf gaan vervelen.

De grote vraag is: wat moet je dan? Toch kiezen voor een patatje? Een ongezonde, vette frikandel? Of een lekkere loempia? Zit je dus toch weer een vette hap te eten. Met alle gevolgen voor het figuur en de gezondheid van dien. Eet smakelijk.

Deze column staat vandaag in de Gooi- en Eemlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.