Wielrennen in de Hautes-Alpes (1)

Een Alp op fietsen. Dat is voor mij pas écht vakantie. Daarom trokken wij (mijn vriendin denkt er gelukkig hetzelfde over) dit jaar naar Frankrijk voor de Hautes-Alpes. Een verslag van onze vijf klimavonturen. Vandaag deel 1.

Opwarmrondje
De dag nadat wij op de camping arriveerden, wilden wij wel eens de omgeving verkennen. En hoe kan dat beter dan op de fiets? Dus – na het plakken van een band – stapten wij op onze racefietsen om een rondje van zo’n 40 kilometer te rijden. Het verken- en opwarmrondje bleek van een ander kaliber dan gedacht. De weg vanaf de camping naar de doorgaande weg bleek een stijgingspercentage van bijna 16% te hebben. En om het dorpje door te komen, moest er een ‘heuvel’ van 21% getrotseerd worden. Al snel zaten de benen dan ook vol. Maar na een korte eet- en drinkpauze gingen wij verder en beklommen wij wat heuvels vlakbij Neffes. Prachtige uitzichten en goede wegen.

Mont Colombis
Twee dagen later stond de eerste ‘col’ op het programma. Volgens het collenboekje van de camping is Mont Colombis de op één na lastigste col van de Haute-Alpes (de Galibier is de lastigste, maar daar zaten we te ver vanaf). Het is een klim van 11,5 kilometer. Gemiddeld stijgt de weg 9,2% maar er zijn uitschieters naar 16%. De top is te vinden op 1734 meter hoogte.

Omdat het net te ver was om vanaf de camping naar de col te fietsen, hebben wij de auto bij het dorp Remollon aan de voet van de klim gezet. Grappig genoeg hadden veel meer renners dit plan opgevat.

De eerste paar kilometers van de klim liepen best goed. De 8% was goed te verteren en door goed te schakelen was er een aardig tempo te rijden. De laatste paar kilometers gingen echter een stuk steiler omhoog, maar uiteindelijk bereikten wij de top. Althans: we hebben het hoogste punt gehaald. Maar achteraf bleek dat het finishbordje nog 20 meter verder was.

Col d’Espreaux
Een rondje die ik in mijn eentje ging fietsen. Ik had de navigatie op ‘een leuk rondje’ van 45 kilometer gezet. Onderweg zag ik echter dat ik aan de voet van de Col d’Espreaux reed. En jawel: ik mocht naar boven van mijn Mio. Echter: na zes kilometer klimmen, besloot de navigatie dat ik moest beginnen aan een zijafdaling. Dat heb ik dus niet gedaan. Met 40 graden kwam ik met hangen en wurgen op de top op 1162 meter hoogte. 12,4 kilometer was deze klim, met gemiddeld 5% stijging. De terugweg van de klim ging natuurlijk een stuk makkelijker. Uiteindelijk kwam ik met bijna 55 kilometer op de teller weer terug bij de camping.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.