Zonnebloemen

Eindelijk. Na dagen van water geven, steekt er een groene stengel uit ons moestuintje. Eerdere plantpogingen mislukten jammerlijk, dit keer lijkt het raak. Dolgelukkig zetten we het vierkante bakje in de zon op het balkon. De buurvrouw hoort onze enthousiaste reactie en geeft wat gouden tips. Zij heeft namelijk wél groene vingers.

Haar balkon en vensterbank zijn een verzameling planten, groenten en bloemen. Zo groeien er tomaten, paprika’s en Madame Jeanettes in haar kas. En waar onze bloembollen half verdord naar water smachten, groeien die van haar naar de zon. Wij zouden er bijna jaloers op worden. Want alles wat de buurvrouw verbouwt, verandert in goud. Alhoewel.

Zonnebloemen komen maar niet van de grond op haar balkon. Vorig jaar had ze wel zaden geplant, maar toen de stengels omhoog kwamen, waren de bloemen in geen velden of wegen te bekennen. Dit jaar heeft ze het opnieuw geprobeerd.

De zaden zijn weer bedekt onder een dikke laag vruchtbare aarde. Veel water geven en de zon doet hopelijk de rest. Ik ben er van overtuigd dat – met haar groene vingers – de bloemen gaan groeien. Tot buurhond Casper komt aangesjokt. Met een snuit vol aarde zegt hij ons al smakkend gedag.

Ik ben bang dat de buurvrouw dit jaar weer geen zonnebloemen heeft. Groene vingers of niet.

Deze column verscheen eerder in Haarlems Dagblad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.