Afdaalangst

Afdalen. Het was al nooit mijn lievelingsonderdeel van het wielrennen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat mijn collega’s vonden dat ik ietwat voorzichtig daalde in mijn eerste Ronde van Vlaanderen. Wat wil je? Zo hard was ik nog nooit gegaan. Mijn remblokjes waren na twee dalingen al kaal..

afdalen

Vandaar dat ik ook snel besloot om de Alpe d’Huez een week eerder te beklimmen dan mijn collega’s die hem onder de noemer Alpe d’HuZes. Want ik weet dat ik voorzichtig afdaal, maar wie zegt dat een ander dat doet?

Veel renners die meedoen met het fantastische initiatief voor KWF hebben misschien drie meer op een fiets gezeten. Een goede conditie, meer denken ze niet nodig te hebben. Gelukkig weet ik dat ervaring 70 procent van de kracht is. En kies daarom voor de veilige weg.

Ik zal de alp één keer beklimmen. In mijn eentje. ’s Morgens vroeg. Geen gevaar, andere wielrenners of angst om af te dalen. Ik kan het namelijk rustig doen. Op mijn gemak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.